امروز چهارشنبه 17 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

وینسنت برومر، دانش آموخته دانشگاه هاروارد و الهیات دان و فیلسوف دین، معتقد است که حفظ تمامیت فردی و آزادی در عشق، یک پیش شرط است. به محض آنکه طرف مقابل بکوشد که «دیگری» را به صورت یک ابزار تحت کنترل آورد رابطه به چیزی غیر از عشق منحرف خواهد شد.

از این عشق دو بعد فردی و اجتماعی دارد؛ تعریف عشق به عنوان یک پدیده فردی یا باید از دل مطالعات میدانی بیرون آید یا از داده های مشاوران خانواده و روان شناسان استخراج شود. اما برای تعریف عشق به عنوان یک پدیده جمعی باید از دیدگاه های نظری و میدانی جامعه شناسان بهره گرفت.

برومر برای ماهیت عشق و دوستی میان انسان ها، 5 ویژگی قائل است، به زعم او، نخستین ویژگی، «یگانگی» است، در چنین روابطی هر یک از دو طرف، می کوشد تا منافع و مصالح واقعی طرف مقابل را بشناسد و آنها را تأمین کند. به عبارت دیگر، چون هر کدام از دو طرف، مصلحت طرف دیگر را مصلحت خویش به حساب می آورد، خود را با او یگانه می سازد.

وی «بدیل بودن» را ویژگی دوم عشق متقابل عنوان می کند و معتقد است که در عشق، هر یک از دو طرف، برای دیگری، منحصر به فرد و غیرقابل جایگزین هستند. من منافع شما را تأمین نمی کنم تا شما نیز در مقابل، منافع مرا تأمین نمایید. چرا که در این صورت، شما برای من ارزشی ابزاری خواهید یافت و با هر ابزار دیگری که همین هدف را تأمین کند، قابل جایگزین خواهید بود.

بر این اساس، به زعم او، در عشق، منافع واقعی معشوق از آن جهت توسط عاشق تأمین می شود که منافع آنها بواسطه یگانگی شان، بخشی از منافع یکدیگر شده باشد. بدینسان معشوق و تحقق منافع آن برای عاشق ارزشی ذاتی یافته و هیچ کس نمی تواند جای معشوق را برای عاشق بگیرد.

ویژگی سوم عشق از نگاه برومر، «آزادی» است؛ رابطه عاشقانه فقط تا زمانی محفوظ است که تمامیت فردی و حیطه آزادی هر دو طرف حفظ شود. به محض آنکه طرف مقابل بکوشد که دیگری را به صورت یک ابزار تحت کنترل آورد رابطه به چیزی غیر از عشق منحرف خواهد شد.

برومر همچنین «آسیب پذیری» را چهارمین ویژگی عشق متقابل دانست و گفت: «اگر من نتوانم شما را مجبور یا موظف کنم که عشق مرا پاسخ گویید، در این صورت، من نسبت به شما وابسته و تابع خواهم بود. بنابراین، رابطه عاشقی آسیب پذیر می شود چرا که در پیدایش و بقایش به آزادی و وابستگی هر دو طرف بستگی دارد. این آسیب پذیری در مورد عشق، بواسطه آنکه از یک سو، تمنای محبوب بودن را در بردارد و از سوی دیگر، با عجز از تحقق بخشیدن این امر همراه است، باعث می شود که نوعی تردید، عدم اطمینان، رنج و اندوه در عشاق ایجاد شود.«

این فیلسوف الهیات در نهایت از «انسان انگاری» به عنوان آخرین ویژگی عشق یاد می کند و معتقد است عشق عبارت است از ارتباط بین اشخاص انسانی (نه اشیا). هر چند ما نسبت به همه موجودات اعم از انسان و غیرانسان، می توانیم رویکردی شیء انگارانه داشته باشیم اما نسبت به همه موجودات نمی توانیم «رویکردی انسان انگارانه» اخذ کنیم چراکه تنها نسبت به فاعل های مختار می توان رویکردی انسان انگارانه داشت.

باوجود اینکه عشق از مقوله های معنوی به شمار می آید اما می توان بر اساس ویژگی های پیشگفته، یک رابطه سیستماتیک، میان این ویژگی ها دید به طوری که گویی مجموعه این عوامل در تعامل با هم، مفهومی به نام عشق را می سازند. بر این اساس، می توان این گونه نتیجه گیری کرد که اگر در روابط دوستی مان یگانگی، بدیل بودن، آزادی، آسیب پذیری و انسان انگاری را تجربه کردیم، می توانیم از رابطه مان با عنوان عشق یاد کنیم.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه