امروز دوشنبه 08 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

جان لی در دهه 1970 با اجرای تحقیقاتی در پی این بود که مردم چگونه عشق را با همه گونه‌هایی که دارد تجربه می‌کنند. او قصد داشت با این کار از جریان عشق در غرب افسانه‌زدایی کند.

جان لی در کتاب خود به نام «رنگ‌های عشق» که در سال 1973 منتشر شد، انواع عشق را با رنگ‌های اصلی مقایسه کرده است. درست همان گونه که سه رنگ اصلی وجود دارد، جان لی سه سبک اصلی هم برای عشق قائل شده است. به این ترتیب که، سه رنگ برای، سه سبک اصلی عشق تعریف می‌کند و همان‌طور که رنگ‌های فرعی از ترکیب رنگ‌های اصلی به‌دست می‌آیند، سبک‌های ثانویه عشق نیز از ترکیب سه سبک اصلی حاصل می‌شوند.

این سبک ترکیبی از سبک عشق پرشور و سبک عشق نمایشی است. از ویژگی‌های آن: وسواس فکری، اضطراب و رفتارهای پرشور است. این سبک از عشق از رایج‌ترین سبک‌های عشق در دوران نوجوانی و اوایل جوانی است.

عاشق نسبت به محبوب احساس تملک می‌کند و پرتوقع است. این نوع از عشق از همه انواع دیگر آن هیجان‌آورتر است و از شدت احساسی بالایی برخوردار است. افراد درگیر این عشق، اغلب عزت نفس پایینی دارند.

ترکیب عشق پرشور و عشق نمایشی می‌باشد که در آن وسواس، انحصار و رفتارهای پرشور به چشم می خورد. این عشاق اغلب اعتماد به نفس پایینی داشته و به روابط خود اهمیت زیادی می‌دهند به طوری که حتی بعد از طی سال‌ها همچنان نگران زندگی زناشویی خود بوده و می توان آن را معادل عشق‌های آتشین دوران جوانی دانست.

مسائل جنسی بیمه این عشق است. آنها اغلب مضطرب یا ناایمن هستند و می‌توانند به صورت افراطی‌حسود باشند. عاشقان وابسته وسواسی به خوبی به درمان پاسخ می‌دهند و اغلب از این سبک رهایی پیدا می‌کنند.

از ویژگی‌های عشق وابسته وسواسی، سختی کشیدن، حسادت، وسواس و سیری ناپذیری است. آنها اغلب عزت نفس پایین دارند و اهمیت زیادی به روابطشان می‌دهند. آنها در رابطه با معشوقشان از صفات ملکی و صفات تفضیلی استفاده می‌کنند، احساس می‌کنند که آنها به معشوقشان احتیاج دارند. آنان معشوقشان را اغلب به شیوه‌ای اتفاقی پیدا می‌کنند. این سبک از عشق از رایج‌ترین سبک‌های عشق است که معمولاً در نوجوانی و اوایل بزرگسالی بیشترین بسامد را دارد و تقریباً می‌توان گفت معادل همان عشق‌های آتشین دوران جوانی است که در دانشگاه‌ها، مدارس و در کل سطح جامعه شاهد آن هستیم و مقاله حاضر نیز عمدتا به همین نوع از عشق نظر دارد. لذا نباید با سبک‌های دیگر دوستی‌ها خلط شود.

2- عشق واقع‌گرایانه و عملی یا عشق منطقی (ترکیب لودوس و استورگ) (pragma)

عشق واقع‌گرایانه، ترکیبی از عشق نمایشی و دوستانه است. این افراد ارزیابی معقولی برای انتخاب سوژه عشق‌شان انجام می‌دهند و در ازدواج به دنبال محبوبی هستند که رفاه و موقعیت خوبی در زندگی برای‌شان فراهم کنند و معشوق خود را مطابق معیارهای‌شان، مانند: شغل، سن، مذهب، موقعیت اجتماعی و اقتصادی انتخاب می‌کنند. عاشق واقع‌گرا، فارغ از احساسات پرشور، در جستجوی محبوبی است که از لحاظ منطقی و عقلانی برای او مناسب باشد.

این عشق از ترکیب عشق نمایشی و دوستانه حاصل می‌شود. در این نوع عشق افراد براساس ملاک‌هایی که برای یک ازدواج خوب نیاز دارند معشوق خود را انتخاب می‌کنند.

3- عشق فداکارانه (ترکیب اروس و استورگ) یا عشق ایثارگرانه (agape)

عشق ایثارگرانه ترکیبی از عشق پرشور و عشق دوستانه است، که معمولاً براساس وظیفه‌شناسی و رفاقت و نوع‌دوستی شکل می‌گیرد. عاشق، محبوب را دوست دارد، بدون آن‌که انتظار محبت متقابل داشته باشد، و در حالت شدید آن، عاشق به احساس بی‌خویشتنی می‌رسد. به اعتقاد لی، این نوع عشق با ایدئولوژی مسیحی هماهنگ است، اما در جوامع سکولار بسیار نادر است، با این وجود در جوامع دیگر هم یافت می‌شود.

عشق ایثارگرانه، قربانی و محاصره کردن تمام عیار خود است. عشاق ایثارگر، اغلب، گرایش‌های معنوی دارند. عاشقان ایثارگر، معشوقشان را به عنوان قدیس مشاهده و آرزو می‌کنند که در خدمتشان باشند. عاشقان ایثارگر سرانجام می‌توانند به این احساس برسند که از آنان سوء استفاده شده است. حالت پیشرفته عشق ایثارگرانه در بخشندگی آن است.

از عشق پرشور و دوستانه به وجود می‌آید که به صورت بشردوستانه و شدید است.
عاشقان ایثارگر معمولاً گرایش‌های معنوی دارند. این عشاق، معشوق خود را مانند قدیس می‌بینند و آرزوی خدمت به او را دارند.

جان لی در دهه 1970 با اجرای تحقیقات در پی این بود که مردم چگونه عشق را با همه گونه هایی که دارد تجربه می کنند. او قصد داشت با این کار از جریان عشق در غرب افسانه زدای کند. لی سبک های عشق را به رنگ تشبیه کرد. طیف گسترده ای، از رنگ های اصلی تا رنگ ها ی ثانوی را تشکیل می دهند، رنگ های ثانوی از ترکیب رنگ ها ی اولی تشکیل می شود. شبیه به همین مسئله در عشق نیز هست. عشق به دو طیف اولی و ثانوی تقسیم می شود. سبک های عشق اولی عبارت اند از:

عشق پرشور: جذابیت بدنی و عاطفی شدید

عشق نمایشی: نمایش عشق را بازی کردن

عشق دوستانه: عشق مبتنی بر دوستی

عشق های ثانوی که از ترکیب این سه عشق اولی تشکیل شده است به سه نوع تقسیم می شوند:

  1. عشق منطقی: ترکیبی از سبک عشق نمایشی و سبک عشق دوستانه است. این افراد ارزیابی معقول انجام می دهند؛ مثل اینکه صفاتی را که یک ازدواج خوب به آن احتیاج دارد مطالبه می کنند و معشوق خود را مطابق معیارهایشان.
  2. عشق وابسته وسواسی: ترکیبی از سبک عشق پرشور و سبک عشق نمایشی است و مستلزم انحصار، وسواس، اضطراب و رفتارهای پرشور است.

مسائل جنسی بیمه این عشق است. آنها اغلب مضطرب یا ناایمن هستند و می توانند به صورت افراطی حسود باشند. عاشقان وابسته وسواسی به خوبی به درمان پاسخ می دهند و اغلب از این سبک رهایی پیدا می کنند.

از ویژگیهای عشق وابسته وسواسی، سختی کشیدن، حسادت، وسواس و سیری ناپذیر است. آنها اغلب عزت نفس پایین دارند و اهمیت زیادی به روابطشان می دهند. آنها در رابطه با معشوقشان از صفات ملکی و صفات تفضیلی استفاده می کنند، احساس می کنند که آنها به معشوقشان احتیاج دارند. آنان معشوقشان را اغلب به شیوه اتفاقی پیدا می کنند.

این سبک از عشق از رایج ترین سبک های عشق است که معمولاً در نوجوانی و اوایل بزرگسالی بیشترین بسامد را دارد و تقریباً می توان گفت معادل همان عشق های آتشین دوران جوانی است که در دانشگاه ها، مدارس و در کل سطح جامعه شاهد آن هستیم.

  1. عشق ایثارگرانه: ترکیبی از سبک عشق پرشور و سبک عشق دوستانه می باشد که معمولاً بشر دوستانه، رفاقتی و البته شدید است.

لی یاد آوری کرد که این نوع عشق با ایدئولوژی مسیحی هم آهنگ است، امادرجوامع سکولار امروز غربی بسیار نادر است؛ با وجود این ممکن است در جوامع دیگر یافت شود.

عشق ایثارگرانه، قربانی و محاصره کردن تمام عیار خود است. عشاق ایثارگر، اغلب، گرایش های معنوی دارند. عاشقان ایثارگر، معشوقشان را به عنوان قدیس مشاهده و آرزو می کنند که در خدمتشان باشند. عاشقان ایثارگر سرانجام می توانند به این احساس برسند که از آنان سوء استفاده شده است. حالت پیشرفته عشق ایثارگرانه در بخشندگی آن است.

بر اساس نظریه سبکهای عشق لی (1998) هر نوع عشق به یک سبک اولیه و ثانویه مربوط می شود. لی می گوید که نگرش های مختلف نسبت به عشق وجود دارد که از تجارب خانوادگی، عواطف مؤثر و رفتارها نشأت می گیرد که می توان آنها را در شش طبقه اصلی زیر قرار داد:

الف: سبک های عشق ورزی اولیه شامل اروس (*** - Eros)، لودوس (بازی گونه - Ludus) و استورگ (دوستانه - Storge)؛

ب: سبک های عشق ورزی ثانویه شامل پراگما (منطقی - عملی - Pragma)، مانیا (ملکی - وابسته - Mania) و اگیپ (نوع دوستانه - Agape) (زیگلر هیل و همکاران، 2015).

لی (1998) بیان می کند، عشّاق در صورتی یکدیگر را بهتر درک خواهند کرد که توجه آنها به حقیقی شدن سبک های عشق باشد و به اینکه این سبک ها برای شریک های متفاوت و حتّی با همان شریک نیز در طی زمان می تواند تغییر کند.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه