امروز دوشنبه 08 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

سازمان "من" با اجرای سرکوب خویش را از شر تعارض موجود ایمن می کند. ولی این ایمنی در ساختار روانی فرد تولید ناهنجاری خواهد کرد.
"من"، با استفاده از سرکوب به سادگی مناقشه موجود میان نهاد و محیط یا فرامن را حل و فصل می کند. مطالبه غریزی نهاد غیرقانونی است، بنابراین باید سرکوب شود تا صلح و صفا دوباره برقرار شود. امّا با سرکوب به واقع مطالبه نهاد از میان نرفته و حل و فصل نگردیده است. بلکه این تعارض از رویت آگاهی فرد رانده شده است. لذا ادامه حیات و فعالیت کشش سرکوب شده در ناخودآگاه، پیامدهای آسیب زایی برای ساختار روانی فرد بدنبال خواهد داشت. آسیب هایی که سازمان "من" به شکلی ناخودآگاه، درقالب ناراحتی های عصبی روانی تجربه خواهدکرد.

گرچه با استفاده از مکانیزم سرکوب، اضطراب اولیه تبدیل به اضطراب های ثانوی می شود، امّا ثمره آن این ست که ناهنجاری و عدم تعادلی ویرانگر در قالب یک بیماری هیستری یا وسواس محدود خواهد شد. این شرایط به هرحال
مناسبتر از تحمل اضطراب اولیه می باشد. اصولاً ساختار آدمی در بلندمدت امکان رویارویی با اضطراب های اولیه ناشی از تعارض های درونی خویش را ندارد و درصورتی که مکانیزم های دفاعی نتوانند اضطراب های اولیه را تبدیل به اضطراب های ثانوی کنند، تعادل روانی خود به شدت مختل خواهد شد.

نبرد میان طغیان غریزه با هنجارهای حاکم بر محیط و احساس گناه فرامن، نبردی ویرانگر و تهدیدکننده سلامت روانی انسان است. سرکوب همانند سایر مکانیزم های دفاعی موجب می شود، این نبرد نابودکننده از رویت آگاهی فرد مخفی بماند تا تعادل حفظ شود. امّا همواره باید در انتظار مجالی برای حضور مجدد غریزه سرکوب شده به شکلی کاملاً فریبکار و تقویت شده بود.
سرکوب یا واپس زدن را درعین حالی که می توان مؤثرترین و کاربردی ترین مکانیزم دفاعی "من" دانست، درعین حال خطرناکترین آنها محسوب می شود. استراتژی سرکوب تمایلات نهاد درمقایسه با سایر کارکردهای دفاعی "من" از نظر کارآمدی جایگاهی یگانه و منحصربه فرد دارد. زیرا توانایی چیرگی بر تکانه های غریزی نیرومندی را داراست که شاید سایر اقدامات دفاعی "من" در مواجهه با آنها ناکارآمد باشند.
لازم به ذکر است مکانیزم دفاعی سرکوب، در برابر هر کنش نهاد تنها یکبار موفق بوده و تأثیر تخلیه بار روانی آن پایدار می باشد. در حالی که سایر مکانیزم های دفاعی مجبورند با هر بار طغیان و افزایش سطح انرژی غریزه، از نو وارد عمل شوند.

کششی که یکبار بطورکامل سرکوب شد، بطور پایدار سرکوب شده باقی خواهد ماند و درصورتیکه به هردلیلی و با فریبی دوباره به سطح آگاهی برگردد. امکان سرکوب مجدد با همان روش قبلی نمی باشد. در حالی که این قانون برای سایر مکانیزم های دفاعی صدق نمی کند.
از سوی دیگر استفاده مستمر از این مکانیزم قدرتمند، سبب باز پس گیری خودآگاهی فرد از تمام قلمروهای غریزی و احساسی می شود و ممکن است یکپارچگی شخصیت را از بین ببرد. فردی که عادت کرده تمام تمایلات ناپسند خویش را با اقتدار سرکوب کند، تبدیل به انسانی متعصب و تحت سلطه کامل وجدان و به شدت متأثر از هنجارهای محیط می گردد. چنین انسانی نسبت به شرایط غریزی و احساسی خویش فاقدآگاهی است. این شرایط، شخص را تک بعدی کرده و یکپارچگی و پویایی شخصیت را در او از میان می برد.
به این ترتیب استفاده از مکانیزم دفاعی سرکوب که یکی از روش های ابتدایی و رایج و قدرتمند "من" برای حفاظت از فرد در برابر اضطراب اولیه ناشی از عدم امکان ارضاء غریزه است، مبنای رسیدن به آرامش و برقراری مصالحه میان کشمکش های درونی است. استفاده محدود از این مکانیزم تولید عوارض و ناهنجاریهایی می نماید که البته در قیاس با عدم تعادل ها و اضطراب های ویرانگر اولیه، کاملاً به صرفه است. امّا استفاده گسترده و نامحدود از سرکوب غرایز می تواند منجر به شکل گیری عوارض شخصیتی و روانی ناگواری در فرد شود.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه