امروز جمعه 30 مهر 1400
ravanshenasi.cloob24.com
0

در تعریف واژه هوش اتفاق نظر میان روانشناسان وجود ندارد. تعریف دقیق هوش بسیاردشوارو اغلب موردنزاع متخصصان است. امروزه، روانشناسان معتقدند که هوش، مجموعه تواناییهای یک فرد محسوب می شودکه توسط آن، فرد چیزی را می فهمد وبه طورمنطقی می اندیشد و رفتارمی کند. با این حال عناصری از هوش وجوددارد که مورد توافق غالب پژوهشگران است. گیج وبرلاینر (1992) این عناصررا به سه دسته زیرتقسیم نموده اند:

1- توانایی پرداختن به امور انتزاعی: افراد با هوش با امور انتزاعی (اندیشه ها، نمادها ومفاهیم) سرو کاردارند تاعینی (ابزارهای مکانیکی، فعالیتهای حسی).

2- توانایی حل کردن مسایل: توانایی پرداختن به موقعیتهای جدید، نه فقط دادن پاسخهای از قبل آموخته شده به موقعیتهای آشنا.

3- توانایی یادگیری: به ویژه توانایی یادگیری انتزاعیات از جمله انتزاعیات موجوددر کلمات و سایرنمادها ونیزتوانایی استفاده ازآنها (به نقل از سیف، 1380).

به عبارتی هوش را می توان توانایی شخص برای تفکروعملکردمنطقی ومعقول تعریف کرد. در اکثرآزمونهای هوش، پس از پانزده سالگی پیشرفتی درمیزان هوش مشاهده نمی شود، اما سنی که رشد هوش متوقف می گرددبستگی به نوع آزمون مورد استفاده دارد. در اوایل دوران بزرگسالی هوش ثابت به نظرمی رسد، اما نزول حقیقی دارد که نخستین بار در حدود سی و پنج سالگی کشف می گرددو پس ازآن کاهش مییابد ولی به طورمستمرمشاهده می شود (پورافکاری، 1380).

برای تعریف هوش کوششهای زیادی به عمل آمده است. یکی از قدیمی ترین تعریفها توسط بینه وسیمون (1916) به این صورت مطرح شده است:

((قضاوت و به عبارت دیگر،عقل سلیم، شعورعملی، ابتکار، استعداد انطباق خودبا موقعیتهای مختلف، به خوبی قضاوت کردن، به خوبی درک کردن، به خوبی استدلال کردن؛ اینها فعالیتهای اساسی هوش به شمارمیروندر زندگی روزمره اغلب با افرادی برخوردمی کنیم که باوجود یکسان بودن در هوش شناختی،درموفقیت، کار، تحصیل، محیط خانواده وقدرت رهبری با یکدیگرتفاوت دارند)). محققان نشان داده اند که بهره هوشی به تنهایی نمی تواند تضمین کافی برای کسب سلامتی، تحصیل،و رضایت فردباشد بلکه عامل مؤثردیگری تحت عنوان هوش هیجانی می بایست مورد توجه وبررسی قرار گیرد.

هوش به معنای توان بیولوژیکی برای تحلیل نوع خاصی از اطلاعات به روشی معین است (گاردنر، 2000، ص 32).

طبق اظهار مایر (2000) هوش به توانایی استدلال انتزاعی و محاسبات ذهنی گفته می‌شود که طبق قواعد خاصی انجام می‌گیرد.

استرنبرگ (1997) با در نظر گرفتن دیدگاهی متفاوت، بر جنبه‌های بیولوژیکی و تکاملی تاکید می‌کند و اظهار می‌دارد که هوش به معنای توانایی‌های ذهنی لازم برای تطابق، گزینش و شکل‌دهی در هر زمینه محیطی است و موجب انعطاف‌پذیری در موقعیت‌های چالشی می‌شود.

هوش عبارت است از قابلیت تفکر، برنامه‌ریزی، خلق، تطبیق، حل‌مسأله، عکس‌العمل، تصمیم‌گیری، و یادگیری (نوبل، 2000).

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه