امروز چهارشنبه 17 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

شیوه های تربیتی، کنترل و اداره کودکان توسط والدین بدون شک یکی از مهمترین عوامل به وجود آمدن مشکلات رفتاری کودکان است، به عبارتی دیگر مشکلات شخصیتی و عاطفی والدین خود محتاج کمک وارائه راه حل ها و راهنمایی های گسترده باشد قبل از آنکه این والدین قادر باشند تا گرمی و صمیمیت مورد نیاز فرزندانشان را فراهم کنند (داگلاس،ترجمه جمالفر 1376).
والدین بر اساس الگوها و آرمان های فرهنگی خود کودکانشان را با شیوه های گوناگون پرورش می دهند و بین گروه های اجتماعی مختلف، کشورهای مختلف به تفاوت های چشمگیری در زمینه شیوه های فرزند پروری بر می خوریم. شیوه فرزند پروری کودکان در گذر قرن ها دستخوش تحولات زیادی شده است و در جامعه گذشته که دارای قواعد خشک و مستبدانه بود، همان جامعه ای که والدین امروزی در آن پرورش یافته اند، بیشتر روابط در قالب روابط مافوق و زیردست بود. هرگز او را در آغوش نکشید و روی زانوی خود ننشانید (دلاور، 1380).

در سالهای 1940 روند شیوه های فرزند پروری در جهت سهل گیری و انعطاف بیشتر دگرگون شد در این دهه نظریه های فرزند پروری زیر نفوذ مکتب روان کاوی قرار دا شت، مکتبی که در آن به امنیت عاطفی کودک و زیان های ناشی از کنترل شدید تکانه های او تاکید شد تحت راهنمایی های دکتر بنجامین اسپاک به والدین توصیه شد از شم طبیعی خود پیروی کنند از برنامه های انعطاف پذیری که هم با نیازهای خود و هم با نیازهای کودک سازگاری داشته استفاده کنند.

روش های جدید فرزند پروری بر مبنای اصول برابری و احترام متقابل استوار است. منظور از برابری کودک و بزرگسال در ارزش انسانی وشان آنها است و لازمه این برابری و درک ارزش انسانی کودک این است که والدین با توسل به شیوه های منطقی و مسئوولانه فرزند پروری کودک به خودش اطمینان دهد که دارای ارزش وشان انسانی می باشد و در روش های تربیتی خود این نکته مهم را مدنظر قرار دهند (اکبری، 1379).
صرف نظر از نوع و شیوه فرزند پروری تنوع فرهنگی نیز شاخصه کلی از نوع تربیت فرزند به حساب می آید. بدین معنی که گروه های قومی اغلب عقاید و شیوه های فرزند پروری خاص خودشان را در نظر می گیرند، سازگارانه هستند. به عنوان مثال: بزرگسالان چینی، شیوه های تربیتی خود را بسیار پر توقع توصیف می کنند. این تاکید بر آموزش و برنامه ریزی اوقات بیانگر عقاید کنفسیوس به اهمیت انطباق قاطع احترام به بزرگترها وآموزش رفتار جامعه پسند است.
در خانواده های آمریکایی لاتین کنترل شدید والدین (به خصوص توسط پدر) با محبت شدید مادر همراه می شود. مادران سیاه پوست اغلب به شیوه بزرگسال محوری متکی هستند به طوری که انتظار دارند فرزندانشان بی چون وچرا اطاعت کنند این مطالب حاکی از آن است که رفتار والدین خود را در نظر می گیرند در طول تاریخ می توان پیامدهای آن را تغییر دهد (خلعت بری، 1372).

انواع سبک والدگری
به طور کلی خانواده ها، برای تربیت فرزندان خود یکی از روشهای سلطه گری، وابستگی شدید، سهل گیرانه و بی توجه را که با اختصار توضیح داده می شود بکار می برند.
سلطه گری: این روش شامل ایجاد محدودیت های زیاد در رفتار، گفتار و کردار فرزند در زمینه رعایت نظافت، مراقبت از وسایل، سکوت، اطاعت، بروز احساسات و... از سوی والدین است و الدین سلطه گر ممکن است حتی با بی تفاوتی و آرامش،خواسته های خود را به فرزندان تحمیل نمایند و یا روش هیجان آمیزی در پیش بگیرند (کفایت، 1373).
وابستگی شدید: در این روش والدین خود را فدای فرزندان کرده ودر هر حال آنها را نیازمند خود بار می آورند. این قبیل والدین قطع رابطه عاطفی با فرزندان را به تاخیر انداخته، مراقبت و نظارت کامل و مداوم را ضروری می دانند. یعنی در همه حال، حتی در بزرگسالی فرزندان را نیازمند حمایت، راهنمائی وکنترا می دانند (میناکاری، 1386).

سهل گیر: والدین سهل گیر نه تنها کنترل و فشاری بر روی فرزندان خود، بلکه انتظار توقعی خاص هم از آنان ندارند. آنان در دادن پاداش و اعمال تنبیه چندان جدی نیستند. در انجام امور شخصی، نظافت و کفایت درسی فرزندان با مساحمه برخورد می کنند معمولا وقتی برای در کنار فرزندان اختصاص نمی دهند و انتظار دارند فرزندانشان دردسر ومشکلی برای آنان درست نکنند (بامریند، 1991).
بی توجه: دراین سبک، کم توقعی با بی اعتنائی و طرد همراه است. والدینی که دخالت نمی کنند اغلب افسرده هستند و استرس زندگی به قدری آنها را از توان انداخته که وقت و انرژی کمی برای فرزندانشان دارند. اگر بی توجهی در اوایل زندگی فرزند شده باشد، تقریباً تمام جنبه های رشد، از جمله دلبستگی، شناخت و مهارتهای هیجانی و اجتماعی را مختل می کند (سید محمدی، 1385).
کاسانوا و همکاران (2005)، در پژوهشی به مقایسه سبک فرزند پروری در دانش آموزان موفق و ناموفق پرداختند. نتایج شان دهنده این بود موفقیت تحصیلی با سبک فرزند پروری در خانواده های سالم رابطه دارد و بین دو گروه از نظر سبک فرزند پروری والدین تفاوت معنی دار وجود دارد.

الگوی تعامل والدین و کودکان، علاوه بر تغییرات تحولی کودکان از تغییرات والدین نیز تاثیر می پذیرد. برای مثال وضعیت شغلی والدین و نوع ارتباطات آنها بر تعامل با فرزندانشان تأثیر بسیاری دارد. همچنین شرایط تنش زا در زندگی و محل کار نیز بر تعامل میان والدین و فرزندان تأثیر می گذارد (کولینس، 2003).

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه