امروز چهارشنبه 17 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

شیوه یادگیری آزمایشگری فعال شامل توانایی انجام امور، خطر کردن (ایزدی و محمدزاده ادملایی، 1386) و تأثیر گذاشتن بر دیگران از راه عمل است (هاشمی و لطیفیان، 1390). یادگیرندگانی که شیوه یادگیری آزمایشگری فعال را ترجیح می دهند، افرادی هستند که بر کاربرد عملی به عنوانِ نقطه مقابل فهم اندیشمندانه و توجه عمل گرایانه به چگونگی انجام کارها به عنوانِ نقطه مقابل آنچه حقیقت مسلم فرض می شود، تأکید دارند (احمدی و خضری، 1385). در شیوه آزمایشگری فعال، فرد از طریق انجام دادن کارها موفق به کسب یادگیری می شود (امینی و همکاران، 1390).همین طور گرایش به آزمایشگری فعال بر درگیر شدن با تجربه ها و رفتارهای بی واسطه و فوری در موقعیت های انسانی و پذیرش مخاطرات تمرکز دارد. یادگیرنده در این شیوه، شکل فعالی به خود می گیرد و به جای تعمیق و فهم صرف مفاهیم و وقایع، فرد یک رویکرد فعال و علاقه ای حقیقی به کار خواهد داشت (احمدی و خضری، 1385).

کسانی که شیوه یادگیری آزمایشگری فعال را ترجیح می دهند، بر کاربردهای عملی، تأثیرگذاری فعالانه و تغییر موقعیت ها تأکید دارند، توجه چندانی به درک منفعلانه پدیده ها ندارند، از کامل کردن کارهای خاص لذت می برند، دستیابی به اهدافشان خطرپذیرند، مایلند بر محیط پیرامون خود تأثیر بگذارند و بازخورد رفتارشان را هم دریافت کنند. براین اساس معلم می تواند به چنین دانش آموزانی تکالیف عملی بیشتری، مثل انجام آزمایش های عملی توسط دانش آموزان به جای توضیح تئوری و منفعلانه آنها در کلاس درس ارائه کند (رودباری و حسینچاری، 1388).

این بعد توان فراهم‌آوری اسباب کار، ریسک و تأثیرگذاری در افراد و وقایع را در طول عمل شامل می‌شود. در این مرحله، یادگیری شکلی فعال می‌یابد، یعنی به‌صورت تجربه کردن برای تأثیرگذاری و تغییر موقعیت درمی‌آید. همچنین، فرد صرفاً موقعیت را مشاهده نمی‌کند، بلکه علاقه‌ای واقعی و روی‌آورد فعالی به مسئله دارد. آزمایشگری فعال را می توان معادل فعل انجام دادن یا Doing دانست.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه