امروز جمعه 30 مهر 1400
ravanshenasi.cloob24.com
0

حدود چهل سال پیش در 1981 جیمز فولر، یک چهارچوب فرموله کرد که توضیح می دهد چگونه انسان مفهوم خدا یا یک قدرت بالاتر را درک می کند و چگونه این قدرت بالاتر بر ارزشها، اعتقادات و معنای زندگی شخصیشان و ارتباط آنها با دیگران، تأثیر می گذارد.
بعد از سالها تحقیق، فولر دریافت که تصور ما در مورد ایمان بستگی به دانسته ها و ارزشهای ما دارد. فولر با کودکان چهار سال به بالا مصاحبه کرد و سپس تئوری خود را با توجه به نظریه های پیاژه و اریکسون و کولبرگ بدیهی شمرد.
فولر در 1981 توسعه ایمان یا معنویت را به صورت مرحله ای بیان می کند. نوزاد با مراقبان اولیه خود پیوند دارد و یاد می گیرد که ایمن است و مراقبان نیازهای او را که به صورت احساسات تکراری و تقابلات گرسنگی، سیری، ناراحتی، تسکین، با گریه سخن گفتن، گوش دادن، تجربه می شوند؛ را فراهم خواهند ساخت.
این نوزاد می آموزد که اگر این نیازها ارائه شوند، توسط مراقبش برآورده خواهد شد. همچنین در توسعه ایمان و معنویت، نوزاد بذرهای نامشخص اعتماد، تشویق، امید، عشق و بالغ شدن را از طریق فعل و انفعالاتی با مراقبان، توسعه می دهد.
نوزاد باید با خطرات احساس رها شدن، تناقضات و محرومیت مبارزه کند. موازنه و تعادل در گنجینه نوزاد از اعتماد و تجربیات ارتباطی دو جانبه با فرد یا افرادی ایجاد می شود که مراقبت و دوست داشتن اولیه را برای او فراهم می کنند و نیروی بنیادین ایمان یا مرحله غیر متمایز ایمان طفولیت را در زبان فولر تشکیل می دهند.
در اواخر سال اول و سال دوم، کودکان تحرک مستقلی را انجام می دهند و یاد می گیرند تا رفتارهای هدفمند و ویژه ای را ایجاد کنند. آنها شروع به شناخت کلمات و زبان می کنند و نشانه هایی از ابراز درونی اشیا و افراد و نیز فرایندهای ناقص حل مشکل را نشان می دهند.
کودکان نوپا مسائل خودمختاری و اعتماد به نفس را از طریق کنترل عملیات بدن و تصمیم گیری نشان می دهند.

مراحل ایمان فولر عبارتند از طفولیت، شهودی- تصویری، لفظی- اسطورهای، متعارف- ترکیبی، انعکاسی- فردی، ارتباطی، جهان شمول.

ایمان شهودی - تصویری

مرحله «ایمان شهودی- تصویری» از اوایل کودکی تا سن مدرسه ادامه می یابد. کودکان دو تا هفت ساله توانایی افزون در استفاده از زبان و علائم دارند.
آنها می توانند درباره افراد و اشیائی که وجود ندارند، فکر کنند، از بزرگسالان تقلید کنند و فعالیت هایی را انجام دهند که مشاهده می کنند و یا در آنها مشارکت دارند. مفاهیم خام و برگشت ناپذیر هستند؛ برای کودک باور سحر و جادو آسان است و واقعیت، مستحکم نیست. کودک قادر به درک بهترین اصول اساسی یا رفتار مطلوب نیست و تحت تأثیر چهره های مقتدر فرمانروایی می شوند. حرکت، ابتکار و استقلال در احساس مسئولیت و یادگیری محدوده های توانایی ها و رفتارهای کودک ضروری می باشند. تخیل با شناخت کودک از طریق تجسم تجربیات تلفیق می شود. ادراکات و تصاویر طولانی و احساساتی که بدون شناخت
یا بررسی ارائه می شوند توسعه ایمان را در این زمان مشخص می کنند.
شنیدن و گوش دادن به داستانهای ایمانی و آداب و رسوم آن به کودکان، زبان ایمان می بخشد. صحبت کردن درباره داستانها، احساسات، عملکردها و رویدادهای روزانه به کودکان امکان تشکیل معنویت در آنها را می دهد. سرگرم شدن کودک در جنبه های احساسی معنویت یا مراسم مذهبی به کودک کمک می کند تا مفاهیم را به صورت عملکرد به خاطر بسپارد. کودکان معنویت خود را زمانی بیان می کنند که در عبادت کردن یا دعا کردن شرکت می کنند.
پیدایش عملیات ذهنی منسجم و سازمان یافته و تفکر منطقی معمولاً در آغاز 6 تا 7 سالگی به وجود می آید. کودکان می توانند اشیاء و وظایف را در مقوله های منطقی سازماندهی و طبقه بندی کنند. افکار آنها کمتر خودخواهانه است. کودک قادر به حل مشکل سخت می باشد. کودک وارد مدرسه می شود و علایق خود را در تکمیل وظایف، آموختن اطلاعات مفید و مهارتها و داشتن احساس خلاقیت و بهره وری توسعه می دهد.

ایمان لفظی - اسطوره ای

تأثیر عملیات شناختی منسجم، مرحله انتقال را در معنویت و توسعه ایمان در مرحله لفظی - اسطوره ای فولر فراهم می سازد. کودکان نیازهای شناختی رو به رشد دارند و بر چگونگی وجود اشیا متمرکز هستند. کودکان به دنبال مشخص کردن مبنای واقعیت و آنچه که برای آنها واقعی به نظر می رسد، می باشند. در طی سالهای مدرسه آنها عقاید قوی درباره عدالت و عملکرد متقابل جهان دارند. مفهوم سازی و عینیت بخشیدن به بعد خدایی ایمان، انسان گونه است و در نقاشی های کودکان مشهود است. کودکان داستانها، عقاید و جامعه اعتقادی خود را می پذیرند؛ با این وجود نمادسازیها تحت اللفظی و یک بعدی می باشند.

ایمان متعارف - ترکیبی

نوجوانی زمان تغییر عمده است. افکار بسیار انتزاعی می شوند و در اصول منطق تلفیق می شوند. کودکان قادر به ایجاد موضوعات انتزاعی، فرضیه های چندگانه و نتایج هستند. تفکر کمتر به واقعیت عینی متصل می شوند. نوجوان می تواند مفاهیم ریاضی نسبت ها، جبر و سایر فرایندهای انتزاعی را مدیریت کند. با این سطح از توسعه شناخت، نوجوانان می توانند از کمک هایی همچون اصول بدیهی برای برتری یافتن بر محدودیتهای درک انسان استفاده کنند. آنها تمایل دارند تا بدانند چه چیزی را برای خود و زندگی خود می خواهند و تعیین کنند که به چه چیزی اعتقاد دارند و آنچه که از والدین خود دریافت کرده اند را تفکیک کنند.
ایمان باید جهت گیری منسجمی به زندگی نوجوان بدهد و به او کمک کند تا ارزشها و اطلاعات را برای تشکیل مبنایی برای تعیین هویت و نگرش در زندگی تلفیق کند. نوجوانان با انتظارات و قضاوتهای افراد مهمی همچون والدین، معلمان و همتایان سازش می یابند اما به توسعه دیدگاه مستقل از طریق خودارزیابی در طی مرحله «متعارف - ترکیبی» فولر نیاز خواهند داشت.

ایمان انعکاسی - فردی

مراحل بعدی توسعه ایمان که توسط فولر بیان شده اند ممکن است در اواسط 20 تا اواخر 30 سالگی صورت بگیرند. این مرحله از ایمان «انعکاسی - فردی» دوره ای از احساس وحشت و نگرانی و مبارزه را نشان می دهد. افراد مسئولیت فردی را برای عقاید و احساسات خود به کار می برند. هویت و ایمان از طریق ترکیبی از نقش ها یا معانی تعریف می شوند که توسط دیگران اختصاص یافته اند. سمبل های قبلی بدون چالش یا عملیات سمبولیک به صورت گسترش روابط بین فردی به صورت آگاهی از تأثیر سیستم های اجتماعی (نژادی، فرهنگی و اقتصادی) و پیشرفت های آموزشی همچون دین تعریف می شوند.

ایمان ارتباطی

ایمان «ارتباطی» مجموعه ای از نیروی سمبولیک و معنای مفهومی را از گذشته فرد مطرح می کند. در این مرحله از ایمان، ضد و نقیض ها و تعالی مربوط با واقعیت در وراء سمبولهای سیستمهای ذاتی اذعان می کند.

ایمان جهان شمول

از دیدگاه فولر، آخرین و پیشرفته ترین مرحله ایمان «ایمان جهان شمول» بسیار نادر است. در این مرحله، افراد به دنبال جامعه انسانی فراگیر هستند و سعی در تغییر از واقعیت موجود به مسیر واقعیت متعالی دارند. فولر توسعه ایمان را با سن تقویمی و با پیشرفت شناختی یکسان فرض می کند.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه