امروز چهارشنبه 17 آذر 1400 ravanshenasi.cloob24.com
0

گروه درمانی در طی جنگ جهانی دوم در پاسخ به کمبود پرسنل آموزش دیده برای ارایه درمان فردی، پدید آمد. در ابتدا، درمانگر گروه نقش سنتی درمانی را به عهده می گرفت و عمدتاً با گروه قلیلی از مراجعان که مشکل مشترکی داشتند، کار می کرد. به تدریج، رهبران نقشها و رویکردهای مختلف در این زمینه را مورد بررسی قرار دادند. با گذشت زمان، متخصصان دریافتند که موقعیت گروه فرصت های درمانی منحصر به فردی را فراهم می آورد.

در خلال سالهای 1960 و 1970، توجه به گروه ها اوج گرفت و بعد، به مدت یک دهه این شور و شوق کاهش یافت. در دهه 1990 کار با گروه مجدداً در کانون توجه قرار گرفت. در سالهای 1960 گروه های رویارویی و گروه های رشد شخصی، به عنوان تنها مسیر برقراری ارتباط های انسانی و حرکت به سوی خودشکوفایی بیشتر مورد توجه قرار داشتند.

مفهوم گروه در روان شناسی، از جامعه شناسی به عاریت گرفته شده است که «عبارت است از تعدادی از افراد انسانی که براساس روابط متقابل و احساس همبستگی، با یکدیگر همکاری و همیاری دارند». و واژه درمانی در گروه درمانی «به درمان اختلال های رفتاری و هیجانی اشاره نمی کند، بلکه در مقابل، هدف کلی گروه درمانی، افزایش آگاهی افراد از خویش و دیگران و کمک به آنها برای روشن ساختن تغییراتی است که در زندگی مایل اند بدانها دست یابند و فراهم ساختن ابزارهای لازم برای انجام این تغییرات». مشارکت کنندگان با تعامل با دیگران در محیط مطمئن و پذیرنده، فرصت می یابند که رفتارهای جدید را تجربه و بازخورد صادقان های از دیگران درباره ی به اثرات رفتارشان دریافت کنند. در نتیجه، افراد می آموزند که با دیگران چگونه برخورد کنند.

نویسنده : جعفر هاشملو
تبلیغات متنی
فروشگاه ساز رایگان فایل - سیستم همکاری در فروش فایل
بدون هیچ گونه سرمایه ای از اینترنت کسب درآمد کنید.
بهترین فرصت برای مدیران وبلاگ و وب سایتها برای کسب درآمد از اینترنت
WwW.PnuBlog.Com
ارسال دیدگاه